هیئت دانشجویی سید الشهداء علیه السلام

۳رمضان۱۴۳۳هجری قمری

جمعه ۲۱تیرماه ۱۳۹۲ 

٭یا رافع السماء(ای بالابرنده ی آسمان)

خداوند رفیع الدرجات است و هر که بالایی و بلندی دارد از خدا دارد که عزت همگی از خداست"ان العزه لله جمیعا"پس اگر آسمان را رفعت و بلندی است جز خداوند بر آسمان،کسی رفعتی نبخشیده است و در سوره ی رعد آمده است که "خداوند کسی است که آسمانها را رفعت و بلندی داده است به ستون هایی که دیده نمی شوند"و در حدیث رفیع کسا آمده است:"نیافریدم آسمان افراشته و زمین گسترده و ماه منیر و خورشید نورانی و فلک چرخان و دریای جاری و کشتی روان را مگر در محبت این پنج تن

(محمد،علی و فاطمه وحسن و حسین علیهم السلام)"

٭آسمان را تو برآورده ای.زمین انگار نه سنگ ریزه،که ذره ای غبار در میان این همه ستاره باشد.این همه ستاره و این ذره ی کوچک و ما آدم های خردتر از غبار روی این ذره.کدام هنرمندی به قدر تو زیبا می آفریند؟

به آسمان نگاه می کنم.زیبایی بی نظیری که می بینم،پیش آن چه از آسمان نمی بینم و تو آفریده ای هیچ است.چه خوب  شد که تو چیزی را از یاد نمی بری.

و گرنه،اگر زمین را در برابر عظمت آسمان  از یاد می بردی چه می کردیم ؟

آسمان را تو برآورده ای و ما با هر چشم و با هر حدی از دانش که به آن نگاه می کنیم،یک چیز می بینیم؛زیبایی و بی منتهایی.